Ga nooit terug by Lee Child

Author:Lee Child [Child, Lee]
Language: nld
Format: epub
Publisher: Luitingh-Sijthoff
Published: 2013-08-14T16:00:00+00:00

Ze verlieten West Virginia en reden Pennsylvania in, en bijna tien kilometer na de staatsgrens zagen ze een billboard van een winkelcentrum. De billboard was fel verlicht, dus gingen ze ervan uit dat het winkelcentrum open zou zijn. Ze reden de snelweg af en troffen een wat verlopen complex aan rondom een lokaal warenhuis. Turner vertrok met een pakje bankbiljetten in de richting van de afdeling voor dameskleding. Reacher liep achter haar aan, maar ze zei dat hij op de afdeling voor herenkleding moest zijn.

Hij zei: ‘Ik heb niets nodig.’

Ze zei: ‘Ik denk van wel.’

‘Wat dan?’

‘Een shirt,’ zei ze. ‘En misschien een trui met een V-hals. Op zijn minst.’

‘Als jij iets hebt gekocht, kun je me mijn oude shirt teruggeven.’

‘Dat gooi ik weg. Jij hebt iets beters nodig.’

‘Waarom?’

‘Omdat ik wil dat je er goed uitziet.’

Dus ging hij voor zichzelf op zoek. Hij vond een blauw flanellen shirt met witte knopen. Vijftien dollar. En een trui met een V-hals, van katoen, een iets donkerder tint blauw. Ook vijftien dollar. Hij kleedde zich om in het kleedhokje, gooide zijn beide T-shirts weg en bekeek zichzelf in de spiegel. Zijn broek zag er nog goed uit. Zijn jack ook. Het nieuwe shirt en de nieuwe trui pasten er wel onder. Zag hij er nu goed uit? Hij twijfelde. Beter dan eerst misschien, maar verder wilde hij niet gaan.

Twintig minuten later kwam Turner terug, een metamorfose van top tot teen. Nieuwe zwarte laarsjes met een ritsje, nieuwe spijkerbroek, een truitje met een ronde hals en een katoenen trainingsjack. Niets in haar handen. Geen tassen. Ze had het oude spul weggegooid en geen extra kleren gekocht. Ze zag dat het hem opviel en zei: ‘Verrast?’

‘Een beetje,’ zei hij.

‘Ik vond dat we zo flexibel mogelijk moesten blijven voorlopig.’

‘Altijd.’

Ze liepen naar de kleinere winkels aan de rand van het winkelcentrum, waar ze een drogist vonden. Ze kochten opvouwbare tandenborstels en een kleine tube tandpasta. Toen liepen ze terug naar de pick-up.

De luchthaven van Pittsburgh lag een heel eind van de stad, maar de Interstate leidde hen er rechtstreeks naartoe. Het was een groots en ruim opgezet complex, met een keur aan hotels. Turner koos een hotel en parkeerde op de parkeerplaats. Ze splitsten het resterende geld van Billy Bob in negen delen en stopten geld in al hun zakken. Toen sloten ze de auto af en liepen naar de lobby. Geen bagage was geen probleem. Niet in een hotel op een luchthaven. De hotels op luchthavens zitten vol met mensen zonder bagage. Een van de geneugten van eigentijds reizen. Ontbijt in New York, avondeten in Parijs, bagage in Istanboel. Enzovoort.

‘Uw naam, mevrouw?’

Turner zei: ‘Helen Sullivan.’

‘Meneer?’

Reacher zei: ‘John Temple.’

‘Mag ik een legitimatie zien?’

Turner schoof de twee geleende legitimatiebewijzen over de balie. De receptionist keek er lang genoeg naar om vast te stellen dat het inderdaad legitimatiebewijzen waren met foto’s en dat de namen Sullivan en Temple erop stonden. Hij deed geen poging de foto’s te vergelijken met de klanten. Uit ervaring wist Reacher dat maar weinig mensen die moeite namen.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.